Opracowanie redakcyjne pracy magisterskiej

 

 

1.      Maszynopis znormalizowany jednostronny:

    Kartka formatu A4,

    30 wierszy na jednej stronie po 60 znaków pisarskich,

    odstęp między wersami w tekście zasadniczym podwójny,

    wielkość czcionki tekstu zasadniczego: 12 pkt.,

    czcionka: Times New Roman,

    lewy margines: 3 cm,

    pozostałe marginesy: 2.5 cm,

    odstęp między wersami w przypisach: 1.5,

    wielkość czcionki w przypisach: 10,

    tekst zasadniczy i przypisy wyjustowane (wyrównywanie do lewej i prawej strony),

    przypisy w numeracji ciągłej, na dole każdej ze stron, z wcięciem akapitowym każdy (pierwszy wiersz 0.5 cm).

    numeracja stron ciągła, z pominięciem numeru na stronie pierwszej (tytułowej), numery umieszczone w prawym, dolnym rogu każdej strony.

2. Przykłady przypisów:

    Zob. T. Bilikiewicz: Psychiatria kliniczna, Warszawa 1973, s. 759.

    Zob. P. G. Zimbardo: Psychologia i życie, Warszawa 1999, s. 450 i n.

    Zob. K. Baschwitz: Czarownice. Dzieje procesów o czary, Warszawa 1999; B. Baranowski: Procesy czarownic w Polsce w XVII i XVIII wieku, Łódź 1952; R. Dörrzapf: Eros, małżeństwo, lucyper w pludrach. Dzieje obyczajowości seksualnej, Gdynia 1997, s. 157- 172.

    Zob. M. Filar: W sprawie reformy przepisów dotyczących tzw. przestępstw seksualnych, „Państwo i Prawo” 1991, nr 7, s. 80 i n.; tenże: Problemy reformy prawa karnego w Polsce w zakresie przestępczości seksualnej, „Palestra” 1995, nr 7–8, s. 14 i n.; J. Leszczyński: O projektach reformy przepisów dotyczących przestępstw seksualnych, „Państwo i Prawo” 1992, nr 2, s. 80 i n.; tenże: Przestępstwa tzw. seksualne w projekcie polskiego kodeksu karnego (wersja z grudnia 1991 r.), „Palestra” 1992, nr 9–10, s. 30 i n.; tenże: Przestępczość tzw. seksualna a reforma prawa karnego w Polsce, „Palestra” 1996, nr 3–4, s. 96 i n. Zob. też S. Podmostko: O przestępczości seksualnej na tle projektu zmian kodeksu karnego, „Państwo i Prawo” 1982, nr 10, s. 107 i n.

    Zob. H. Welzel: op. cit., s. 431.

    P. Devlin: The Enforcement of Morals, Londyn 1965, s. 17. Cyt. za R. Dworkin: Biorąc prawa poważnie, Warszawa 1998, s. 431.

    Zob. L. Lernell: Współczesne zagadnienia polityki kryminalnej. Problemy kryminologiczne i penologiczne, Warszawa 1978, s. 270–272; tenże: Przestępczość seksualna (w pracy: Seksuologia społeczna pod red. K. Imielińskiego), Warszawa 1974, s. 441 i n.

    Zob. wyrok SA w Krakowie z dnia 25 stycznia 1996 r., II AKr 367/95, „Prokuratura i Prawo” 1996, nr 6, poz. 20; wyrok SN z dnia 9 czerwca 1987 r., WR 237/87, OSNKW 1988, nr 1-2, poz. 13; wyrok SN z dnia 23 grudnia 1982 r., III KR 319/82, niepublikowane; wyrok SN z dnia 23 maja 1978 r., VI KRN 40/78, OSNPG 1979, nr 1, poz. 11; wyrok SN z dnia 20 sierpnia 1974 r., III KR 194/74, OSNKW 1974, nr 11, poz. 208.

3.      Bibliografia – przykład:

1.      Andrejew I., Lernell L., Sawicki J.: Prawo karne Polski Ludowej, Warszawa 1954.

2.      Andrejew I., Świda W., Wolter W.: Kodeks karny z komentarzem, Warszawa 1973.

3.      Andrejew I.: Podstawowe pojęcia nauki o przestępstwie, Warszawa 1988.

4.      Andrejew I.: Polskie prawo karne w zarysie, Warszawa 1989.

5.      Bafia J., Mioduski K., Siewierski M.: Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 1987.

6.      Bafia J.: Polskie prawo karne, Warszawa 1989.

7.      Buchała K., Ćwiąkalski Z., Szewczyk M., Zoll A.: Komentarz do kodeksu karnego. Część ogólna, Warszawa 1990.

8.      Buchała K., Zoll A.: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Kraków 1998.

9.      Buchała K., Zoll A.: Polskie prawo karne, Warszawa 1997.

10.  Buchała K.: Prawo karne materialne, Warszawa 1989.

11.  Budziński S.: Wykład porównawczy prawa karnego, Warszawa 1868.

12.  Cieślak M.: Wstęp do nauki polskiego prawa karnego, Gdańsk 1985.